INTERNATIONALE PREMIEHEFFING

De heffing van de  premies van sociale verzekeringen heeft een aparte status naast het belastingrecht. Het gevolg daarvan kan zijn dat in bepaalde situaties land A het recht heeft de inkomstenbelasting te heffen, terwijl de werknemer/zelfstandige verzekeringsplichtig is in land B.

In een zuiver Nederlandse situatie zal het verschil tussen belasting en premies veelal niet tot problemen leiden, doch in grensoverschrijdende situaties dient allereerst te worden vastgesteld welke regels van toepassing zijn. De verzekeringsplicht in grensoverschrijdende situaties kan, kort gezegd, worden onderverdeeld in drie soorten categorieën:

Situatie met een andere EU-lidstaat/EER-staat

De heffingsbevoegdheid wordt nog steeds gereguleerd door EG-verordening 1408/71. De basisgedachte van deze verordening is dat werknemers/zelfstandigen binnen EU-verband niet dubbel verzekerd zijn, of juist helemaal nergens verzekerd zijn. Als hoofdregel wordt de ‘werkstaat’ gehanteerd. EG/-verordening 1408/71 zal per 1 mei 2010 worden vervangen door EG-verordening 883/2004.

Situatie met een niet EU-lidstaat/EER-staat met een sociaal zekerheidsverdrag

Indien geen sprake is van EU/EER-staten, zal een tussen de landen afgesloten sociaal zekerheidsverdrag uitkomst dienen te bieden. De bepalingen van het sociale zekerheidsverdrag reguleren de toewijzing van de verzekeringsplicht.

Situaties met een niet EU-lidstaat/EER-staat  zonder een sociaal zekerheidsverdrag 

Indien geen sprake is van toepasselijkheid van een EG-verordening of sociaal zekerheidsverdrag, zal de verzekeringsplicht op basis van de nationale wetgevingen dienen te worden bepaald. In de praktijk kan dit leiden tot dubbele verzekeringsplicht, of geen verzekeringsplicht. Voor deze situaties kan een vrijwillige verzekering nog uitkomst bieden.